«ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΣΠΕΡΑΝΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ» (Π.Ε.Σ.)

    (UNIVERSALA ESPERANTO-ASOCIO) (U.E.A.)

Η ανάπτυξη της εσπεραντικής κίνησης, στις αρχές του 20ού αιώνα, και η διοργάνωση των πρώτων  διεθνών συνεδρίων ωρίμασαν τις συνθήκες για τη δημιουργία ενός κεντρικού διοικητικού οργάνου που θα κατηύθυνε την συνεχώς διευρυνόμενη κίνηση.

Έτσι, η περίοδος εκείνη, του 20ού αιώνα, η αποκαλούμενη στην ιστορία της Εσπεράντο «Δεύτερη», ταυτίζεται κυρίως με τη δημιουργία και την ιστορία του Παγκόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου (Π.Ε.Σ.) (Universala Esperanto-Asocio, U.E.A.) (www.uea.org)

Ο Παγκόσμιος Εσπεραντικός Σύνδεσμος (Π.Ε.Σ.) ιδρύθηκε στις 28 Απριλίου του 1908 στη Γενεύη από το νεαρό τότε, μόλις 21 ετών, Ελβετό εσπεραντιστή Hector Hodler (1887-1920) (φωτ.), γιο του μεγάλου ζωγράφου Ferdinand Hodler. Ο Hodler ήταν η προσωποποίηση της νεανικής φλόγας, της ιδεαλιστικής έμπνευσης της πρακτικής εφαρμογής και του οργανωτικού ταλέντου. Δυστυχώς για τον ίδιον και την εσπεραντική κίνηση πέθανε πολύ νέος, μόλις 33 ετών, από φυματίωση.

Ο Π.Ε.Σ. σήμερα είναι η διοικητική, κατά κάποιο τρόπο, Αρχή της παγκόσμιας εσπεραντικής κίνησης. Είναι αυτός που συντονίζει και κατευθύνει την κύρια εσπεραντική δρατηριότητα και είναι ο εκφραστής των τάσεων και των αποφάσεων εκείνων που παίρνονται από τα αρμόδια όργανά του.

Είναι αυτός, που αναγνωρισμένος πλέον από παγκόσμιους οργανισμούς, προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης 2008, από τις Ελβετίδες βουλευτές Gisèle Ory και Francine John-Calame με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυσή του. 

(http://www.youtube.com/watch?v=aNLTPKDnjTU&feature=related)

   

 

 

 

 

 

 

 

Το κτίριο του Παγκόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου (Ρότερνταμ).


 

  • ΕΔΡΑ

 Ο Π.Ε.Σ. εδρεύει  στο  Ρότερνταμ  της Oλλανδίας,  όπου διαθέτει ιδιόκτητο τετραώροφο κτίριο στην οδό NieuweBinnenweg 176 (BJRotterdam).  Στο οίκημα αυτό, με- ταξύ  των άλλων  υπηρεσιών του, στεγάζεται  η  πλουσιότατη  βιβλιοθήκη   "Hector Ηodler", που περιλαμβάνει περισσότερους από  20.000 τίτλους, έκδοσης κυρίως δικής του (www.uea.org/kiu/biblioteko.html).

Από το έτος 1979, για την εξυπηρέτηση της δραστηριότητάς  του στον Ο.Η.Ε., τον ΕΚΟ SOK  και  την UNESCO, ο Π.Ε.Σ. διατηρεί γραφείο στη Νέα Υόρκη  (777 United   Nations  Plaza, Suite 1,  NewYork ΝΥ 10017, U.S.A.).

Επίσης, από το 2001, για το συντονισμό της δραστηριότητάς του στην Αφρική, ο Π.Ε.Σ. διαθέται Γραφείο στη Λοκόσα του Μπενίν  Β.P. 416, Lokossa -Mono, Benin).                  

  • ΣΚΟΠΟΣ

Κύριος σκοπός τoύ Παγκόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου  είναι η διάδοση της διεθνούς γλώσσας Εσπεράντο σε όλο τον κόσμο. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις αρχές του καταστατικού του, ο Π.Ε.Σ. εργάζεται με σκοπό:

  1. Να αναδείξει σε διεθνές επίπεδο το μεγάλο γλωσσικό πρόβλημα, το απαράδεκτο σύστημα που επικρατεί σχετικά με τις γλώσσες, αυτό που επιβάλλει τη γλωσσική ανισότητα και τη διάκριση σε βάρος των γλωσσών των μη ισχυρών οικονομικά εθνών, επιβάλλοντάς τους υποχρεωτικά, ως μέσον συνεννόησης τους με αλλογλώσσους, τις γλώσσες των ισχυρών.
  2. Να κάνει παγκοσμίως γνωστή την ύπαρξη της Εσπεράντο, της μόνης πραγματικά διεθνούς γλώσσας.
  3. Να αναδείξει τις δυνατότητες της Εσπεράντο, ως της μόνης ουδέτερης διεθνούς γλώσσας, που εξασφαλίζει την άμεση, ισότιμη επικοινωνία χωρίς διακρίσεις αλλά και συντελεί στην προστασία των εθνικών γλωσσών από την επιρροή και τη νόθευση που τους προκαλεί η  υποχρεωτική εκμάθηση και χρήση των κυρίαρχων ξένων γλωσσών.
  4. Να προωθήσει την ευρύτερη δυνατή διδασκαλία της Εσπεράντο, ώστε να αναδειχθεί η απλότητα, η ευκολία, ο πλούτος και η λογική δομή τής γλώσσας, στοιχεία που εξασφαλίζουν τη γρήγορη εκμάθηση και εφαρμογή της σε κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής.
     
  •  ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Ο Παγκόσμιος Εσπεραντικός Συνδέσμος, είναι επίσημα αναγνωρισμένος από τους  σημαντικότερους παγκόσμιους και διεθνείς οργανισμούς.

  • Με τον Ο.Η.Ε., διατηρεί ειδικές συμβουλευτικές σχέσεις. Παρίσταται δι' εκπροσώπων του σε  πολλές συνεδριάσεις τού Οργανισμού και διατηρεί επαφές με τις εθνικές αντιπροσωπείες του.
  • Με τηνUNESCO, έχει επίσημο δεσμό στην κατηγορία των επιχειρησιακών σχέσεων. Εκπροσωπείται στις συνεδριάσεις της και συχνά έχει τη δυνατότητα  να προσφέρει συμβουλές,ή να συνεργάζεται για κοινού ενδιαφέροντος θέματα.
  • Με την UNISEF, διατηρεί επίσημες συμβουλευτικές σχέσεις.
  • Με το ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, τελεί υπό συμμετοχικό καθεστώς.
  • Με τον ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ, διατηρεί γενικές σχέσεις συνεργασίας.
  • Με το ΔΙΕΘΝΗ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ (ISO), τελεί υπό το επίσημο καθεστώς στην κατηγορία Α και στην Τεχνική Επιτροπή του TC37 (Ορολογία και άλλα γλωσσικά εμπεριέχοντα μέσα).

Επιπλέον, ο Παγκόσμιος Εσπεραντικός Συνδέσμος δραστηριοποιείται για την πληροφόρηση στην ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, καθώς και σε, κατά περίπτωση, διακρατικές και διεθνείς διοργανώσεις και συνδιασκέψεις.

Επίσης, είναι μέλος του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΓΛΩΣΣΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, κοινό φόρουμ των πανεπιστημίων και των γλωσσικών οργανισμών, με σκοπό την προώθηση της γνώσης για τις γλώσσες και τους πολιτισμούς εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  •  ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Ανώτατο διοικητικό όργανο του Παγκόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου είναι το Κο-μιτάτο του, που το απαρτίζουν 80 εκπρόσωποι, εκλεγόμενοι για τριετή θητεία, από τους εθνικούς και τους λοιπούς συλλόγους μέλη του.   Την επί μέρους διοίκηση του Π.Ε.Σ. και την εκπροσώπησή του ασκεί επταμελές διοικητικό συμβούλιο, που εκλέγεται από τα μέλη του Κομιτάτου, δηλαδή από τους εκπροσώπους των μελών του σε όλο τον κόσμο.

Το  Δ.Σ. του Παγκόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου (2012)

                                                           
                                 Dr. Probal Dasgupta    Claude Nourmont   Barbara Pietrzak
                                 ( Πρόεδρος, Ινδία)  (Αντιπρόεδρος, Λουξεμβούργο)  (Γεν. Γραμμ., Πολωνία)

 
   

                                       
              Loes Demmendaal         Stefano Keller  Maritza Guttierrez-Conzalez  Amri Vandel
                    (Ολλανδία)                   (Ελβετία)                   (Κούβα)                       (Ισραήλ)

 Τα μέλη των διοικητικών οργάνων του Παγκόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου συνεδριάζουν εκ του σύνεγγυς μία φορά κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια του ετήσιου παγκόσμιου συνεδρίου του, που συνεχώς από το 1905 (με διακοπή μόνο κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων 1916-1919 και 1940-1946) πραγματοποιείται, σε διαφορετική κάθε φορά χώρα, ενώ καθ' όλο το διάστημα του έτους ασκούν τα καθήκοντά τους συνεργαζόμενοι μεταξύ τους μέσω ταχυδρομείου, ή, τα τελευταία χρόνια, μέσω του Διαδικτύου.

 

Harold Bοlingbroke Mudie (1880-1916), Βρετανός.
Πρώτος πρόεδρος του Παγκόσμιου  Εσπεραντικού Συνδέσμου.

 

  •  ΜΕΛΗ

Μέλη του Παγκόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου σήμερα (2010) είναι:

  • 89 εθνικοί εσπεραντικοί σύλλογοι και από τις πέντε ηπείρους, με τα μέλη τους,
  • 45 σύλλογοι της  Παγκόσμιας Εσπεραντικής Οργάνωσης Νέων, με τα μέλη τους,
  • 1.679 άτομα ενταγμένα ή όχι σε εσπεραντικούς συλλόγους από 101 χώρες,
  • 59 διεθνείς εσπεραντικοί σύλλογοι ειδικών ενδαφερόντων (εκπαιδευτικών, νομικών, δημοσιογράφων, προσκόπων,  φιλοτελιστών,  σκακιστών, αναπήρων κ.ά.) που εδρεύουν σε διάφορες χώρες του κόσμου (βλ. στη συνέχεια).

 

Ο Π.Ε.Σ. εκδίδει, συνεχώς από το 1905, το μηνιαίο περιοδικό «Esperanto», επίσημο, από το 1908, όργανό του.  Eκδίδει επίσης κατ' έτος το «Jarlibro» (Ετήσιο Οδηγό), που περιλαμβάνει τα στοιχεία όλων των υπηρεσιών του, των μελών του κομιτάτου και του διοικητικού συμβουλίου του, των νομικών προσώπων, μελών του, του δικτύου των πολλών εκατοντάδων αντιπροσώπων του σε όλο τον κόσμο και κάθε πλροφορία σχετικά με τη δομή, την οργάνωση και τη λειτουργία του.
 

                       

  Χώρες με εθνικούς συλλόγους,
μέλη του Παγκόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου.

To να φθάσει ο Παγκόσμιος Εσπεραντικός Σύνδεσμος, μετά  από 100 χρόνια ζωής, στο σημερινό επίπεδο, δηλαδή να είναι πραγματικά παγκόσμιος, με τόσους συλλόγους και  τόσα μέλη σε όλο τον πλανήτη,  να συμμετέχει ενεργά στο παγκόσμιο φιλειρηνικό γίγνεσθαι, να μάχεται υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κυρίως αυτών της γλωσσικής ισοτιμίας όλων των ανθρώπων, ανεξάρτητα από χώρα καταγωγής, χρώματος, πολιτικών, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, είναι σίγουρα αποτέλεσμα της αδιάκοπης προσπάθειες τόσων εσπεραντικών γεννεών. Προσπάθειας που έχει αναγνωριστεί από κορυφαίους διεθνείς και παγκόσμιους οργανισμούς, όπως ΟΗΕ, UNESCO, παγκόσμιας εμβέλειας Mη Kυβερνητικές Oργανώσεις και διάφορες προσωπικότητες του πνεύματος, της επιστήμης και της πολιτικής (βλ. Κεφάλαια: «Υποστηρικτές», «Διεθνής Αναγνώριση»).

Χαρακτηριστική μάλιστα είναι η περίπτωση των δύο Ελβετίδων βουλευτών, της Gisèle Ory, κρατικής σύμβούλου, και της Francine John-Calame, εθνικής συμβούλου, που πρότειναν τον Παγκόσμιο Εσπεραντικό Σύνδεσμο για το Νόμπελ Eιρήνης του 2008, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυσή του, αναγνωρίζοντας έτσι την 100νταετή συνεισφορά του στην παγκόσμια ειρήνη.

(http://www.youtube.com/watch?v=aNLTPKDnjTU&feature=related)

Και ακόμα, το να φθάσει στο σημερινό επίπεδο αυτή η παγκόσμια κίνηση, χωρίς καμία κρατική, οικονομική ή άλλη ενίσχυση, στηριζόμενη αποκλειστικά και μόνο στην ιδεαλιστική φλόγα των υποστηρικτών της, οφείλεται και στο ότι αναδείχθηκαν, μέσα από τους κόλπους της φωτισμένες φυσιογνωμίες, ανώτατης παιδείας και μόρφωσης, άνθρωποι με οργανωτικά και ηγετικά προσόντα που τέθηκαν επικεφαλής της και την διοίκησαν διαχρονικά με σύνεση, υπομονή και επιμονή.

Πρόκειται για τους ανθρώπους εκείνους που πήραν στους ώμους τους το παγκόσμιο  αυτό κίνημα που έχει φθάσει στις μέρες μας σ' αυτό το αξιοθαύμαστο σημείο. Πρόκειται κυρίως για τους προέδρους του Παγκόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου, που ο καθένας από τους οποίους έγραψε μια ξεχωριστή πορεία, και έβαλε τη δική του, προσωπική, σφραγίδα.

Αυτό αφορά όλους, όμως  αξίζει η  αναφορά σε δύο ξεχωριστές φυσιογνωμίες της παγκόσμιας εσπεραντικής κίνησης. Πρόκειται για τους προέδρους του Παγκόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου, Edmond Privat και Ivo Lapenna, των οποίων η ζωή και το έργο είναι η ίδια η ιστορία της Εσπεράντο.