JULES VERNE
(Γάλλος συγγραφέας, 1828-1905)
Όχι μόνο υπήρξε φίλος της Εσπεράντο, αλλά με χαρά δέχθηκε το 1903 πρόταση του εσπεραντικού ομίλου της πόλης Amiens να γίνει επίτιμος πρόεδρός του. Έγραψε ένα έργο, με θέμα την Εσπεράντο, το οποίο έμεινε ημιτελές, λόγω του θανάτου του. Ο σπουδαίος συγγραφέας συχνά επαναλάμβανε: «Το κλειδί της κοινής γλώσσας που χάθηκε στον Πύργο της Βαβέλ μπορεί να ξαναφτιαχτεί μόνο με τη χρήση ης Εσπεράντο».

LEV TOLSTOJ
(Ρώσος συγγραφέας, 1828-1910)
«Επιδοκιμάζω απόλυτα τη διάδοση της διεθνούς γλώσσας Εσπεράντο. Η Volapük απο-δείχθηκε για μένα πολύ σύνθετη, ενώ, αντίθετα, η Εσπεράντο είναι τόσο εύκολη στην εκμάθησή της, που, όταν διάβασα τη γραμματική της, μπόρεσα μέσα σε δύο ώρες, αν όχι να γράφω, τουλάχιστον να διαβάζω με ευχέρεια σ' αυτή τη γλώσσα. Η εκμάθηση τής Εσπεράντο και η διάδοσή της είναι αναμφίβολα χριστιανική υπόθεση, που βοηθά στη δημιουργία της θεϊκής βασιλείας, του πιο κύριου και μόνο προορισμού της ανθρώπινης ζωής».

MAXIM GOR'KIJ (Αλεξέι Μαξίμοβιτς Πεσκόβ)
(Ρώσος συγγραφέας, 1868-1936)
«Κατά τη γνώμη μου η Εσπεράντο είναι υγιές και εξελίξιμο έμβρυο της διεθνούς γλώσσας. Τώρα πια η Εσπεράντο διαθέτει αρκετά πλούσια λογοτεχνία και γίνεται επιτυχημένη εργασία για τη γλώσσα αυτή».
Επίσης εξέφρασε την άποψη ότι «η οργανωμένη θέληση των λαών θα μπορέσει να κάνει “φυσική” την τεχνητή γλώσσα Εσπεράντο, η οποία σαν τέτοια γλώσσα θα δώσει μεγάλη προώθηση στη διαδικασία της πολιτιστικής εξέλιξης».

ALEXANDER SOLĴENICYN
(Ρώσος συγγραφέας, Νόμπελ Λογοτεχνίας 1970, 1918-2008)
«Ανάμεσα σε τέτοιους ορμητικούς χειμάρρους χάνονται πάντα τα μικρά απαρατήρητα ρυάκια, που δεν κάνουν θόρυβο, αλλά ρέουν ασταμάτητα.... Οι εσπεραντιστές (Ο Στάλιν εξόντωνε αυτά τα βλαβερά στοιχεία την ίδια εποχή που τα εξόντωνε και ο Χίτλερ)».
(“Το Αρχιπέλαγος Γκούλακ”)

ROMAIN ROLLAND
(Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ Λογοτεχνίας 1915, 1866-1944)
«Για να μπορέσουν οι λαοί να κατανοήσουν ο ένας τον άλλο πρέπει πριν απ' όλα να “ακούσουν” ο ένας τον άλλο. Η Eσπεράντο θα ξαναδώσει την “ακοή” σ' εκείνους τους κουφούς που για ολόκληρους αιώνες έμειναν κλεισμένοι στη φυλακή των εθνικών τους γλωσσών. Είναι ανάγκη να διδαχθεί η Εσπεράντο σε όλα τα σχολεία της Ευρώπης. Χωρίς αυτό, παγκόσμια ειρήνη, σταθερή και διαρκής, δε θα υπάρξει».

VLADIMIR KOROLENKO
(Ρώσος συγγραφέας, 1853-1921)
«Πρέπει, χωρίς αμφιβιολία, να ευχόμαστε για την πραγματοποίηση της ιδέας της Εσπεράντο».

FRANCOIS COPPEE
(Γάλλος ποιητής, ακαδημαϊκός, 1842-1908)
«Η Εσπεράντο θα προστατεύσει τις εθνικές γλώσσες από τις ξενόγλωσσες εισβολές που τις καταστρέφουν καθημερινά όλο και περισσότερο».

SELMA LAGERLÖF
(Σουηδέζα συγγραφέας, Νόμπελ Λογοτεχνίας 1909, 1858-1940)
Επιδοκίμασε τη χρήση της Εσπεράντο και επέτερεψε να μεταφραστούν έργα της σ' αυτήν.

RABINDRANATH TAGORΕ
(Ποιητής από τη Βεγγάλη, συγγραφέας, Νόμπελ Λογοτεχνίας 1913, 1861-1941)
«Η Εσπεράντο είναι μια σπουδαία επινόηση με μεγάλες δυνατότητες, που, όπως ελπίζω, βαθμιαία θα αποκτήσει την απαραίτητη γονιμότητα για την παραγωγή ζωντανής λογοτεχνίας».

CARMEN SYLVA
(Ψευδώνυμο της βασίλισσας της Ρουμανίας Elizabet, συγγραφέας, ποιήτρια, 1843-1916)
Βοήθησε στην ανάπτυξη της εσπεραντικής κίνησης και ήταν “προστάστης” της Ρουμανικής Εσπεράντικής Ένωσης, στην οποία έδωσε το αποκλειστικό δικαίωμα να μεταφράσει έργα της στην Εσπεράντο.

UPTON SINCLAIR
(Αμερικανός συγγραφέας, δημοσιογράφος, Βραβείο Πούλιτζερ 1943, 1878-1968)
«Επιτρέψτε μου να πω, ότι απαιτούνται πολλά χρόνια για να μάθει κανείς την Αγγλική, τη Γαλλική, τη Γερμανική, ή τη Ρωσική. Αλλά, κάποιος μέσης μόρφωσης άνθρωπος καταλαβαίνει την Εσπεράντο μετά από τρεις ή τέσσερις εβδομάδες διδασκαλίας της».

JAMES JOYCE
(Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής, 1882-1941)
«Η φυματίωση, η τρέλα, ο πόλεμος και η ζητιανιά πρέπει να πάψουν από σήμερα. Γενική αμνηστία, ξέφρενο καρναβάλι κάθε βδομάδα, βραβεία για όλους και Εσπεράντο, να τι θα εξασφαλίσει την παγκόσμια συναδέλφωση».

IVAN VAZOV
(Βούλγαρος συγγραφέας, ποιητής, 1850-1951)
«Η Εσπεράντο είναι η πιο τέλεια από τις μέχρι σήμερα γλώσσες, που δημιουργήθηκε με σκοπό να φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά και να κάνει σ' αυτούς πιο προσιτές τις κοινές πολιτιστικές αξίες».

CAMILO JOSÉ CELA
(Ισπανός συγγραφέας, Νόμπελ Λογοτεχνίας 1989, 1919-2002)
«Με τόσο σεβασμό όσο και εκτίμηση, χαιρετίζω τους συνέδρους του 78ου Παγκόσμιου Συνεδρίου της Εσπεράντο, στη Βαλένθια, και τους εύχομαι την επιτυχία που αξίζουν στην ευγενή τους επιδίωξη να δώσουν στον κόσμο μια κοινή γλώσσα, που μπορεί να εγγυηθεί ειρήνη και ομόνοια».
(Τηλεγράφημα προς το 78ο Παγκόσμιο Εσπεραντικό Συνέδριο, Βαλένθια, 1993)