MOHANDAS KARAMCAND GANDHI
(Ινδός φιλόσοφος, πρωτεργάτης της ανεξαρτησίας της Ινδίας, επονομαζόμενος Mahat-ma=Μεγάλο πνεύμα, 1869-1948)
«Είμαι υπέρ ενός ομοιόμορφου ημερολογίου, όπως είμαι υπέρ ενός όμοιου νομίσματος, για όλες τις χώρες, και υπέρ μιας διεθνούς βοηθητικής γλώσσας, όπως η Εσπεράντο, για όλους του λαούς».
Ο Γκάντι δήλωσε ότι διάβασε τη γραμματική της Εσπεράντο και τη βρήκε τόσο πολύ απλή,ώστε αν το επεδίωκε θα μπορούσε να τη μάθει μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες. Μετά από πρόσκλησή του, τον συνόδευσαν στο ταξίδι της επιστροφής του στην Ινδία (1931) ο τότε πρόεδρος του Πακόσμιου Εσπεραντικού Συνδέσμου και επιστήθιος φίλος του, Δρ. Edmond Privat με τη σύζυγό του, Yvone.

VINOBA BHAVE
(Ινδός φιλόσοφος, κοινωνικός μεταρρυθμιστής, 1895-1982)
«Αυτή η γλώσσα (Εσπεράντο) είναι μεγάλο και άγιο δημιούργημα για τη διάδοση της παγκόσμιας αδελφοσύνης.Τί μεγαλειώδης ιδέα ήταν αυτή του Ζάμενχοφ, όταν αντιλήφθηκε ότι η κοινή γλώσσα θα μπορούσε να ενώσει τους ανθρώπους; Ο άνθρωπος που αφιερώνει τη ζωή του σ' αυτή την ιδέα είναι για μένα άγιος και “mahatma” (μεγάλο πνεύμα)»
Ο Vinoba Bhave έμαθε την Εσπεράντο και δήλωσε: «Θεωρήστε με ως έναν επιπλέον στρατιώτη του εσπεραντικού στρατού».

JEAN PAUL SARTRE
(Γάλλος φιλόσοφος, Νόμπελ Λογοτεχνίας 1964, 1905-1980)
«Επιδοκιμάζω τις προσπάθειες για τη διεθνή γλώσσα, υπό τον όρο ότι αυτή δε θα θανατώσει τις εθνικές γλώσσες και τις πολιτιστικές παραδόσεις».

ADAM SCHAFF
(Πολωνός μαρξιστής φιλόσοφος, μέλος του προεδρείου της “Ακαδημίας των Επιστημών” της Πολωνίας, 1913-2006)
«Η Εσπεράντο δοκιμάστηκε με επιτυχία στην πράξη για 75 χρόνια και είναι η πιο διαδεδομένη. Δίνει τη δυνατότητα στην ανθρωπότητα να ξεπεράσει τους γλωσσικούς φραγμούς».

HERBERT SPENCER
(Άγγλος φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, ιδρυτής της θεωρίας της Εξέλιξης, 1820-1903)
«Θεωρώ απόλυτα δυνατή και πιθανή τη συμφωνία γαι μια γλώσσα τεχνητή για παγκόσμια χρήση».

RUDOLF EUKEN
(Γερμανός φιλοσοφος, συγγραφέας, Νόμπελ Λογοτεχνίας 1908, 1846-1926)
«Όπως εσείς, έτσι και εγώ, πιστεύω, ότι λόγω της διαίρεσης των εθνών, η Εσπεράντο έχει ειδικό και σπουδαίο καθήκον να αποτελέσει για την αμοιβαία αλληλοκατανόηση και γι' αυτό το σκοπό αξίζει πλήρη υποστήριξη. Οι πνευματικές αξίες στις εθνικές γλώσσες πρέπει να παραμείνουν, αλλά επίσης να βρούμε κοινό έδαφος για ουσιαστική πληροφόρηση».

WILLIAM JAMES
(Αμερικανός καθηγητής, φιλόσοφος, δημιουργός του Πραγματισμού, 1842-1910)
«Φανταστείτε αν είχαμε διαφορετικούς τρόπους γραφής της μουσικής για κάθε έθνος, αντί ενός κοινού. Λοιπόν, στον αθρώπινο λόγο και στην αλληλοκατανόηση ζούμε σε τέτοια αταξία και αναρχία. Ο Δρ. Ζάμενχοφ δίνει το κλειδί της μουσικής λύσης, το όργανο της αρμονικής συνεννόησης».

UBERTO ECO
(Ιταλός λόγιος, καθηγητής, συγγραφέας, 1932-)
«Ζούμε σε μια ιστορική στιγμή που είναι πιο εύκολο να γίνουν αποδεκτές κάποιες γλώσσες, ακόμα και μια γλώσσα τεχνητή. Εξάλλου, το ότι η Εσπεράντο είναι τεχνητή, δεν είναι μειονέκτημα. Πριν ακόμα καταλάβω καλά τι είναι η Εσπεράντο, αυτό με ενοχλούσε και μένα. Αλλά, πράγματι αν δεν ήξερα ότι πρόκειται για τεχνητή γλώσσα, θα μπορούσα να την εκλάβω ως φυσική. Αν και επιμένω ότι κάθε γλώσσα, επομένως και η Εσπεράντο, είναι φορέας μιας ιδιαίτερης κοσμοθεωρίας, νομίζω ότι αυτή η γλώσσα μπορεί να γίνει το σταυροδρόμι, κάτι σαν το Χονκ Κονγκ, των γλωσσών...»
(Από τη συνέντευξή του στο περιοδικό “Εsperanto”, στις 20/1/1993)