Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας για οποιαδήποτε πρόσθετη πληροφορία !

Για το παγκόσμιο πρόβλημα της πολυγλωσσίας, κατά τη διάρκεια των αιώνων, ενδιαφέρθηκαν οι πιο φωτισμένες φυσιογνωμίες της ανθρωπότητας (Komensky, Leibniz, Dalcarno, Newton, Montesquie, Voltaire, Nietzsche, Gandhi, Sartr, Verne, Tolstoj, Gorkij, Tagor, Rolland, κ.ά).

Οι περισσότεροι από αυτούς έβλεπαν τη λύση τού προβλήματος μόνο σε μία  τεχνητή γλώσσα και όχι σε μία εθνική που θα έπαιζε το ρόλο της διεθνούς. Κάποιοι, μάλιστα, επινόησαν, ή προσπάθησαν να δημιουργήσουν κάποια σχέδια γλωσσών, όμως κανείς δεν μπόρεσε να παρουσιάσει μια πραγματική γλώσσα (Αλέξαρχος, Γαληνός, Cartesius, Leibniz, Becher, Wilkins, Berger, Dalcarno Sudre, Schleyer κ.ά.)

Η λύση του προβλήματος αυτού φάνηκε επιτακτική κατά τους δύο τελευταίους αιώνες. Εκατοντάδες επιφανείς προσωπικότητες από όλο τον κόσμο αναφέρθηκαν στην αναγκαιότητα της χρήσης  βοηθητικής, τεχνητής γλώσσας, και μετά την εμφάνιση της Εσπεράντο (1887) σχεδόν όλοι τάχθηκαν υπέρ αυτής της λύσης. Αμέτρητες είναι οι  επίσημες δηλώσεις επιφανών ανθρώπων του πνεύματος, της επιστήμης και της πολιτικής. Μερικοί από αυτούς αναφέρονται, ενδεικτικά, στα παρακάτω υποκεφάλαια.